มาตรฐาน 14 ประการ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 9 / 172

แนวคิด 1. ศาสนาซิกข์ เกิดที่ประเทศอินเดีย ปี พ.ศ. 2012 เป็นศาสนาที่รวมเอาจุดเด่นของ ศาสนาฮินดูและศาสนาอิสลามมาไว้เป็นอันเดียวกัน ศาสดาของศาสนาซิกข์ เรียกว่า คุรุ มี 10 ท่าน ต่อจากศาสดาองค์ที่ 10 ให้ถื

ศาสนาซิกข์ถือกำเนิดในประเทศอินเดียปี พ.ศ. 2012 โดยรวมจุดเด่นจากศาสนาฮินดูและอิสลาม มีศาสดา 10 ท่าน และใช้คัมภีร์เป็นศาสดาหลังจากนั้น หลักคำสอนสำคัญได้แก่ องค์ไตรรัตน์, ศีล 5 และศีล 21 เพื่อบรรลุสุขนิร

แนวคิด 1. ศาสนาเต๋า เกิดในประเทศจีน ประมาณ 61 ปี ก่อนพุทธศักราช เริ่มแรกนั้นยังไม่เป็น ศาสนา เป็นเพียงปรัชญาเท่านั้น ไม่มีพิธีกรรม ไม่มีข้อปฏิบัติอะไรเป็นพิเศษมากไปกว่าข้อคิด และคำสอนต่อมาภายหลังจึงได

ศาสนาเต๋าเกิดในจีนประมาณ 61 ปี ก่อนพุทธศักราช เริ่มแรกเป็นเพียงปรัชญาที่ไม่มีพิธีกรรมเฉพาะ ศาสดาคือเล่าจื้อ มีหลักคำสอนสำคัญเกี่ยวกับความกลมกลืนกับธรรมชาติ การดำเนินชีวิตที่ดีและความสุขที่แท้จริง ศาสน

7.4.4 ความบริสุทธิ์อันยิ่งใหญ่ 3 ประการ สิ่งที่เล่าจื๊อสอนให้บุคคลเห็นและต้องถือเป็นหลักสำคัญของศาสนาเต๋านั่นก็คือ ความ บริสุทธิ์อันยิ่งใหญ่ 3 ประการ ได้แก่ 1. สาระหรือรากฐานเดิม (ซิง) ข้อนี้มุ่งถึงสว

เนื้อหาเกี่ยวกับความบริสุทธิ์อันยิ่งใหญ่ 3 ประการในศาสนาเต๋า ได้แก่ สาระหรือรากฐานเดิม, พลัง และวิญญาณ รวมถึงปรัชญาในการดำเนินชีวิต 4 ประการที่ช่วยพัฒนาและเปลี่ยนแปลงชีวิตให้ดีขึ้น และสร้างความใกล้ชิด

เนื้อหาบทที่ 10 ศาสนาโซโรอัสเตอร์ 10.1 ประวัติความเป็นมา 10.2 ประวัติศาสดา 10.2.1 ชาติกำเนิดและปฐมวัย 10.2.2 มัชฌิมวัยและประสบการณ์ทางใจ 10.2.3 ออกประกาศศาสนา 10.2.4 ความสำเร็จ 10.2.5 บั้นปลายชีวิต 10

บทนี้จะสำรวจความเป็นมาของศาสนาโซโรอัสเตอร์ รวมถึงชีวิตและผลงานของศาสดาซอโรอัสเตอร์ นอกจากนี้ยังพูดถึงคัมภีร์ หลักการสอนที่สำคัญ และความเชื่อของศาสนาที่มีต่อมนุษย์และการบูชาไฟ โดยจะเน้นถึงคุณธรรมและหน้

แนวคิด 1. ศาสนาโซโรอัสเตอร์ เกิดที่ประเทศอิหร่าน เมื่อประมาณ 117 ปีก่อนพุทธศักราช เป็น ศาสนาสำคัญของอิหร่านก่อนที่จะหันมานับถือศาสนาอิสลาม และศาสนานี้เป็นต้นทัศนคติใน เรื่องทวินิยม และเป็นศาสนาที่มีอิ

ศาสนาโซโรอัสเตอร์เป็นศาสนาที่สำคัญในประวัติศาสตร์ของอิหร่าน มีรากฐานทางความคิดที่ส่งผลต่อศาสนายิวและคริสต์ มีคัมภีร์หลักคืออเวสตะแบ่งออกเป็น 5 หมวดที่มีบทบาทเฉพาะด้าน ศาสนาฯ เน้นคุณธรรมและความบริสุทธิ

10.4.2 บาปและบุญ บาปซึ่งเป็นมิตรของพาลชน แต่เป็นศัตรูของสาธุชน ได้แก่ ทุจริตทางกาย วาจา และ จิตใจ โทสะ วิหิงสา พยาบาท ดื้อดึง เย่อหยิ่ง เล่นการพนัน ดูหญิงด้วยกามวิตก โลภ ปราศจาก ความละอาย ริษยา และอื่

บทความนี้นำเสนอความสำคัญของบาปและบุญในชีวิตมนุษย์ โดยบาปนั้นมีอิทธิพลเชิงลบที่ทำให้เราห่างไกลจากความดี ขณะเดียวกันก็มีบุญซึ่งเป็นสิ่งที่เป็นมิตรต่อผู้ทำความดี ศาสนิกทุกคนควรหลีกเลี่ยงบาปและมุ่งมั่นทำบ

เนื้อหาบทที่ 11 ศาสนายิว 11.1 ประวัติความเป็นมา 11.2 ประวัติศาสดา 11.2.1 ชาติกำเนิดและปฐมวัย 11.2.2 พระโอรสเลี้ยงและมัชฌิมวัย 11.2.3 ปัจฉิมวัยและได้รับบัญญัติ 10 ประการ 11.3 คัมภีร์ในศาสนา 11.4 หลักคำ

บทที่ 11 เกี่ยวกับศาสนายิวให้รายละเอียดเกี่ยวกับประวัติ, คัมภีร์, และหลักคำสอนที่สำคัญ เช่น พระบัญญัติ 10 ประการ รวมถึงบทบาทของศาสดาและพิธีกรรมในศาสนานี้ นอกจากนี้ยังมีการอภิปรายเกี่ยวกับนิกายและสัญลั

แนวคิด 1. ศาสนายิว เกิดที่ประเทศปาเลสไตน์ ประมาณ 957 ปี ก่อนพุทธศักราช เป็นเอกเทวนิยม คือนับถือพระยะโฮวา ชาวยิวเชื่อว่าพระยะโฮวาเป็นผู้สร้างโลก เป็นผู้ช่วยชาวยิวให้เป็นอิสระ จากการเป็นทาสของชาวอียิปต์

ศาสนายิวเกิดขึ้นในปาเลสไตน์ ประมาณ 957 ปีก่อนพุทธศักราช โดยนับถือพระยะโฮวาเป็นพระเจ้าผู้สร้างโลก และเป็นผู้นำชาวยิวให้หลุดพ้นจากการเป็นทาสในอียิปต์ ศาสดาหลักคือโมเสส มีคัมภีร์สำคัญคือ 'ตานัก' ที่แบ่งอ

ลักขโมย ประพฤติตนเป็นคนชั่วช้า ปราศจากศีลธรรมอันดีงาม มีการประพฤติผิดประเวณี พูดจา ปราศจากสัจจะ เนรคุณบิดามารดา เป็นต้น โมเสสเห็นเป็นการยากที่จะปกครองให้สามัคคีได้ จึงยกเอาความประพฤติชั่วดังกล่าวมา เป

โมเสสยกเอาความประพฤติชั่วของชาวอิสราเอลมาเป็นต้นเหตุในการประกาศบัญญัติ 10 ประการ โดยบัญญัตินี้ถือเป็นเครื่องผูกพันแห่งชาติ เพื่อรักษาความสามัคคีในหมู่เฮบรู ซึ่งยังรวมถึงการจัดตั้งค่ายบริสุทธิ์และหีบบั

เนื้อหาบทที่ 4 การทำหน้าที่กัลยาณมิตรต่อตนเอง 4.1 การฝึกฝนตนของกัลยาณมิตร 4.1.1 สัปปุริสธรรม 7 ประการ 4.1.2 สติสัมปชัญญะ 4.1.3 หิริโอตตัปปะ ธรรมะคุ้มครองโลก คุ้มตน 4.1.4 ขันติ โสรัจจะ ธรรมะที่จะทำตนให

บทที่ 4 สำรวจการทำหน้าที่กัลยาณมิตรต่อตนเอง โดยมีการฝึกฝนและประยุกต์ใช้สัปปุริสธรรม 7 ประการ, สติสัมปชัญญะ, และธรรมะต่างๆ ที่จะช่วยให้เป็นคนมีคุณภาพ เช่น หิริโอตตัปปะ, ขันติ, และพรหมวิหารธรรม นอกจากนี

และชี้ทางให้ผู้ครองเรือนทั้งหลาย ให้มีความพอใจในสิ่งที่ตนมีอยู่ หรือหากยังขาดตกบกพร่องในสิ่งใดก็จะ สามารถแนะนำให้เขาเหล่านั้นมุ่งแสวงหาในทางที่ถูกต้อง ทั้งนี้ ในพระไตรปิฎกกล่าวถึงพระพุทธองค์ ได้เคยตรั

เนื้อหาดังกล่าวชี้ให้เห็นถึงความสุขของคฤหัสถ์ที่อิงจากหลักธรรมในพระไตรปิฎก ซึ่งมี 4 ประการหลัก ได้แก่ อัตถิสุข (ความสุขจากการมีทรัพย์), โภคสุข (ความสุขจากการได้จ่ายทรัพย์), ถนนสุข (ความสุขจากการไม่มีห

5. ทิศเบื้องล่าง ลูกน้องหรือคนใช้ หน้าที่ของนายพึงปฏิบัติต่อลูกน้องและคนรับใช้ 5 ประการ คือ 1. จัดการงานให้ทำตามสมควรแก่กำลัง 2. ให้อาหารและรางวัล 3. รักษาในคราวเจ็บไข้ 4. แจกของมีรสแปลกประหลาดให้ ของ

บทความนี้นำเสนอหน้าที่ที่นายพึงปฏิบัติต่อลูกน้องและคนใช้ และในทางกลับกัน ลูกน้องควรปฏิบัติต่อนายอย่างไร โดยเน้นกันความเชื่อถือและการประพฤติที่ดีในสังคม ทั้งนี้ยังมีแนวทางในการปฏิบัติต่อสมณพราหมณ์เพื่อ

เลิกเกี่ยวข้องกับอบายมุขทุกประเภทที่พระพุทธศาสนาสอนว่าเป็นทางนำไปสู่ความฉิบหาย ยิ่งกว่านั้นยังมี การยุให้รัฐออกกฎหมายเพื่อทำให้อบายมุขที่ผิดกฎหมายให้กลายเป็นเรื่องถูกกฎหมายเสียอีกด้วย ดูเหมือน ว่านับว

บทความนี้เรียกร้องให้ชาวพุทธไทยเลิกเกี่ยวข้องกับอบายมุขและสร้างเครือข่ายคนดีในสังคม โดยเสนอวัตถุประสงค์ในการเปิดบ้านกัลยาณมิตรเพื่อฝึกอบรมสมาชิกในบ้านให้มีคุณสมบัติที่เป็นประโยชน์ ตามทิศ 6 ในการรับผิด

บทที่ 3 สถาบันการศึกษากัลยาณมิตร สถาบันการศึกษากัลยาณมิตรในที่นี้หมายถึง โรงเรียน วิทยาลัย และมหาวิทยาลัย และรวมความถึง สถาบันที่ตั้งขึ้นเพื่อการให้การศึกษาที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน ซึ่งสถาบันทั้งหลายดั

บทที่ 3 ของเนื้อหาได้กล่าวถึงสถาบันการศึกษากัลยาณมิตรที่มีบทบาทในการปลูกฝังศีลธรรมและคุณธรรมให้กับนักเรียน ทั้งในด้านการศึกษาด้านโลกและไม่โลก พร้อมทั้งเสนอวิธีการฝึกอบรมนักเรียนให้เป็นนักกัลยาณมิตร ผ่

1 จะเห็นได้ว่าอานิสงส์ของการบำเพ็ญสังฆทานจะมีผลมากกว่าปาฏิบุคคลิกทาน แต่อานิสงส์ของ การรักษาศีล และการเจริญวิปัสสนามีมากกว่านั้นอีก แต่ทั้งนี้มิได้หมายความว่าจะมุ่งแต่เจริญวิปัสสนา เพียงอย่างเดียวโดยไ

การให้ทานมีความสำคัญต่อทุกบุคคลและส่งผลต่ออานิสงส์ที่ได้ โดยเฉพาะผู้มีศีลและปัญญา (เจริญวิปัสสนา) ซึ่งจะได้รับอานิสงส์ที่ประณีตมากกว่าผู้ที่ไม่ทำทาน จากการสนทนาของพระพุทธเจ้ากับพระราชธิดาสุมนา การทำทา

บุญใหม่ คือ บุญที่ทำมาตั้งแต่แรกเกิดจนถึงปัจจุบัน ถ้าบุญเก่าทำมาดี จะส่งผลให้เกิดสมบัติในชาติปัจจุบัน เช่น เกิดมาร่ำรวยด้วยทรัพย์ (ทรัพย์ สมบัติดี เพราะบุญเก่าคือทำทานมาดี) มีรูปร่างงดงาม (รูปสมบัติดี

บุญใหม่ คือ บุญที่สะสมมาตั้งแต่แรกเกิด โดยบุญเก่าที่ดีจะส่งผลให้เกิดสมบัติในชาติปัจจุบัน เช่น ความร่ำรวย รูปร่างงดงาม และความเฉลียวฉลาด แม้จะไม่ทำบุญในปัจจุบัน แต่บุญในอดีตก็ยังส่งผลอยู่เช่นกัน อย่างไ

• ชายที่ต้องห้าม มี 2 จำพวก 1. ชายที่ไม่ใช่สามีของตน 2. ชายที่ประเพณีหวงห้าม เช่น นักบวช • การประพฤติผิดในกาม มีโทษมากหรือโทษน้อย ขึ้นอยู่กับ 1. คุณความดีของผู้ที่ถูกละเมิด 2. ความแรงของกิเลส 3. ความเ

บทความนี้กล่าวถึงชายที่ต้องห้ามในสองจำพวก ได้แก่ ชายที่ไม่ใช่สามีและชายที่ประเพณีหวงห้าม รวมถึงโทษของการประพฤติผิดในกามที่ขึ้นอยู่กับคุณความดีของผู้ที่ถูกละเมิด ความแรงของกิเลสและความเพียรพยายามในการท

8.2.1 โทษของผู้ทุศีล 5 ประการ พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงโทษของการละเมิดแก่ชาวปาฏลิคามใน มหาปรินิพพานสูตร ว่ามี 5 ประการ คือ 1. ย่อมเข้าถึงความเสื่อมโภคทรัพย์อย่างมาก 2. กิตติศัพท์ที่ชั่วของผู้ทุศีลย่อม

พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงโทษของการละเมิดศีล 5 ประการ ตามที่ระบุในมหาปรินิพพานสูตร ทั้งนี้โทษได้แก่ความเสื่อมทรัพย์ ความเสื่อมเกียรติ บุคคลในชุมชนไม่ไว้ใจ ความผิดก่อให้เกิดความเครียด และเมื่อถึงแก่กรรม

บทที่ 7 วัฒนธรรมการอยู่ร่วมกัน หัวข้อธรรมที่เป็นหลักในการนำมาดำเนินชีวิตให้อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขในสังคมปัจจุบันนี้ มีอยู่ หลายหัวข้อ แต่หลักๆ ที่นักศึกษาจะได้ศึกษาในบทนี้ จะขอยกมาเพียง 2 หัวข้อธรร

บทที่ 7 มุ่งเน้นการศึกษาเกี่ยวกับหลักธรรมในวัฒนธรรมการอยู่ร่วมกัน โดยเน้นที่สังคหวัตถุ 4 และอปริหานิยธรรม 7 ซึ่งเป็นหลักการที่สำคัญในชีวิตประจำวันของชาวพุทธ หลักธรรมทั้งสองนี้ช่วยให้เราเข้าใจถึงการสร้

แนวคิด 1. เวลาเป็นสิ่งที่มีคุณค่า เพราะเมื่อผ่านไปแล้วไม่สามารถจะย้อนกลับคืนมาใหม่ได้ และในขณะที่เวลาผ่านไป ก็มักจะนำเอาโอกาสดีๆ และสิ่งดีๆ ที่ชีวิตควรจะได้ให้หลุด ลอยตามไปด้วย สำหรับพระภิกษุผู้มีเป้า

การบริหารเวลาเป็นสิ่งสำคัญในพระพุทธศาสนา โดยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสถึงกิจวัตรที่สำคัญ 4 ประการ ได้แก่ การเรียน การสอบถาม การทำความเพียร และการหลีกเร้นเพื่อทำสมาธิอย่างต่อเนื่อง การบริหารเวลาอย่างมีประ